من اگر گاو نباشم ...

من اگر گاو نباشم ...

من که آن شاعر پر حادثه و کلّه خرم

پس چرا درک ندارم بشرم یا بقرم ؟!

من اگر گاو نباشم ، بشرم پس ،اما

این همه یونجه چرا آمده مدِّ نظرم ؟!

گاو هستم که بشر گاو مرا می بیند

بروم مزرعه اصلن بچرم یا نچرم ؟

تو اگر " ما " بکنی پیش همه گاوتری !

من اگر "ما " بکنم ، خویشتنم ، گاوترم !

گاو اما ز چه رو طنز قوی می گوید ؟!

من که بی شاخم و دم ، مثل لبو بی خطرم

بشرم من که بخندم الکی از سرِ درد ؟

پدرم رفت ولی باز درآمد پدرم

(حرف "دَر " شد ، به دَر از مصرع بالا... اما

درعوض قافیه شد جور ، اگر در به درم ! )

آن کس است اهل فشارت که فشارت داند

پشت در بودم و فهمید که من یک نفرم !

زنده ام خاک به سر ،خاک به سر در گورم

خاک بر سر که نشسته ست چه خاکی به سرم !

زندگی چیزعجیبی ست که بی چیزش نیست

منم آن گاو که در عین خریّت ،بشرم !